Nalistne zwalczanie chwastów w kukurydzy

Pomijając ochronę wszystkich zbóż, kukurydza należy do upraw o najszerzej opracowanym programie zwalczania chwastów. Czym kierować się przy wyborze produktów?

Mimo wycofania w ostatnich latach kilku substancji czynnych (s.cz.), takich jak: bromoksynil, S-metolachlor, tritosulfuron liczba zarejestrowanych herbicydów w kukurydzy ciągle wzrasta i aktualnie wynosi ok. 290, opracowanych w różnych kombinacjach na bazie 26 s.cz. Uwzględniając różne terminy (przed- i powschodowe), możliwość wykonania zabiegów dawkami dzielonymi oraz stosowanie mieszanin zbiornikowych, liczba kombinacji wzrasta do 350. W tym jedynie 15 produktów jest zalecanych wyłącznie doglebowo. W maju czeka więc producentów kukurydzy wybór jednego spośród 335 wariantów odchwaszczania, zakładając wykonanie tylko jednego zabiegu, co w praktyce może okazać się niewystarczające.

Bazowe 2 liście

Faza 2 liści kukurydzy jest „kluczowym” terminem stosowania herbicydów w kukurydzy. Powschodowo, do fazy 2 liści, zalecane są tylko dwa preparaty (Adengo 315 SC i Asterix 315 SC). W przedziale BBCH 10-18 ok. 50 środków, a od momentu uzyskania przez kukurydzę 2 liści właściwych zalecanych jest już blisko 250 kombinacji. Po przekroczeniu fazy 2 liści właściwych (od BBCH 13) zarejestrowanych jest ponad 30 produktów.
Z praktycznego punktu widzenia należy zwrócić uwagę, że niektóre preparaty o identycznym składzie są zalecane w kilku terminach. Takim przykładem są środki zawierające np.: fluroksypyr, mezotrion, nikosulfuron, rimsulfuron czy tifensulfuron metylowy (tabela).

Dominanci

Bezapelacyjnie dominującą s.cz. jest nikosulfuron, reprezentowany przez 64 preparaty produkowane w różnych formulacjach, zawierających 40, 60, 240, 500 lub 750 g s.cz./kg lub l preparatu. Zalecane dawki wynoszą 30-40 g s.cz./ha, w celu zwalczania następujących chwastów: chwastnica jednostronna, fiołek polny, gorczyca polna, gwiazdnica pospolita, jasnota purpurowa, przytulia czepna, rdest powojowaty, szarłat szorstki, tasznik pospolity, tobołki polne, żółtlica drobnokwiatowa. W celu równoczesnego zwalczania perzu właściwego należy stosować nie mniej niż 50 g, pewniej 60 g s.cz./ha. Niektóre formulacje, np. 240 SC, są zalecane z adiuwantem, a 50 SG z adiuwantem oraz wyłącznie w mieszaninie z niektórymi preparatami zawierającymi rimsulfuron. Ponadto nikosulfuron jest komponentem ponad 20 dwu- i trójskładnikowych herbicydów.

Drugą masowo zalecaną s.cz. jest mezotrion. Jako pojedyncza substancja jest składnikiem 40 herbicydów zalecanych do zwalczania chwastnicy jednostronnej i niektórych gatunków dwuliściennych (fiołek polny, komosa biała, szarłat szorstki, tasznik pospolity, tobołki polne, żółtlica drobnokwiatowa). W zdecydowanej większości jest produkowany w formulacji 100 SC oraz w kilku przypadkach w formie użytkowej 200 SE lub 480 SC. W przeliczeniu na s.cz., dawki wahają się w granicach 50-150 g/ha. Podobnie jak nikosulfuron, mezotrion jest komponentem blisko 30 mieszanin fabrycznych.

tekst i fot. inż. Adam Paradowski

Cały tekst można przeczytać w wydaniu 05/2026 miesięcznika „Nowoczesna Uprawa”